Üst göz kapağı pitozu konjenital, nörojenik, myojenik, aponevrotik veya mekanik olarak sınıflandırılır. Altta yatan sebep, pitozun derecesi, levator kasın fonksiyon miktarı, glob pozisyonu, Bell fenomeni varlığı ve üst göz kapağı kıvrımının pozisyon konturu pitotik kapağın değerlendirilmesinde önemlidir. Kapak laksitesinin derecesi ya da geri çarpma (snap-back) testinin sonucu kritik bir faktör değildir, ancak kapak tonusu önemlidir. Tensilon testi oküler myasteninin teşhisinde önemlidir. Pitozun nörolojik bir formu olan Horner sendromunun tanısında topikal fenilefrin yararlıdır.
Kapak pitozu olan hastalarda optimal cerrahi yaklaşımın seçilmesinde en önemli faktör levator fonksiyonu ölçümüdür. Normalde göz kapağı korneanın üst limbusunun 1-2 mm'sini örter. Levator fonksiyonu (ekskürsiyonu), kaş hareketinin engellendiği durumda, üst göz kapağı kenarının aşağı bakıştan yukarı bakışa geçişi sırasında katettiği mesafe ile ölçülür. Birçok pitoz onarımı tekniği mevcut olsa da, dört tanesi sıkça kullanılır: Fasanella- Servat operasyonu, aponevroz cerrahisi, levator rezeksiyonu ve kaş askı yöntemi.
![]()